Op naar 2020! Het jaar dat ik…?!?

Zo richting het nieuwe jaar ben ook ik bezig met het maken van voornemens voor het komend en het overzien van die van afgelopen jaar. Sommige zaken die ik mij had voorgenomen zijn er helaas niet van gekomen, anderen dingen gelukkig weer wel…

76757018_10156953220143722_7143795047324975104_n

Afgelopen week zou ik naar Ibiza gaan, maar last minute besloot ik toch liever naar Disneyland te gaan. Niet omdat ik niet naar Ibiza meer wilde, maar gewoon omdat ik Ibiza toch liever in het voorjaar wil bezoeken en het toch een beetje zonde vond om dan ook nu te gaan terwijl de helft van het eiland uitgestorven is. En begrijp mij niet verkeerd, ik wil hiermee echt niet beweren dat het daardoor minder leuk is. Het was gewoon meer een persoonlijke keuze. Ibiza blijft een goed idee, wanneer dan ook!

Wensen, voornemens, plannen en doelen kunnen gewoon in de loop der tijd veranderen. En dat geeft niets. Wellicht heb je iets geleerd of heb je iets meegemaakt waardoor je vindt dat je je goals of plannen moet wijzigen. Dat is eigenlijk alleen maar goed! Voornemens zijn er om van te leren en zodra je iets geleerd hebt waardoor je denkt ‘Nope, dit is niet meer hoe ik het wil nu ik dit weet’ mag je best kritisch naar je moodboard kijken en deze aanpassen of er iets aan toevoegen.

Mijn voornemens voor 2020 zijn dan ook vooral gericht op het schrijven, waar ik meer tijd aan wil besteden. Uiteraard doel ik hier op mijn blogs en schrijven voor bedrijven, maar ook op het verder gaan met mijn boek waar ik nu al ruim 5 jaar op en af mee bezig ben wegens tijdgebrek. Ook wil ik mij meer gaan verdiepen in fotografie, aangezien ik daar ook meer mee wil gaan doen.

In 2020 wil ik dus gewoon wat meer me time voor mezelf, mijn familie, mijn kat en mijn bedrijfje. Ik heb daarom ook gekozen om bij mijn huidige werkgever minder uren te gaan werken. Helaas zat het mij in het begin even niet mee toen ik begon met mijn eigen bedrijfje, aangezien ik (achteraf gezien) voor een verkeerde bedrijfsnaam heb gekozen. Daar werk ik nu ook, achter de schermen, hard aan. In 2020 zal ik dan ook mijn handelsnaam veranderen bij de KvK en onder een andere naam verder gaan!

2020 word hopelijk ook het jaar voor mij dat ik weer back on track kom. Van 3x op een dag ben ik het laatste jaar namelijk met sporten gewoon naar 3x per maand gegaan! Dat vind ik echt heel erg en ik voel mij er ook niet lekker bij. Hopelijk lukt het mij mijn oude ritme weer een beetje op te pakken. Ook mis ik de sportschool toch wel een beetje om eerlijk te zijn, of om preciezer te zijn….Zumba! Wellicht dat ik toch weer is een lesje mee ga doen binnenkort…Vooral nadat ik dit nummer laatst hoorde…Love it! Eenmaal een zumbaholic, kom je er moeilijk vanaf i guess…!

Lekker back to my roots dus om kort te zijn! Schrijven, aan mezelf werken, family time & werken aan mijn toekomstdoelen….Ik teken er voor! How about you? In 2020 ga ik proberen meer te doen waar ik achter sta en waar ik voor sta! Nogmaals back to my roots dus….en daarover gesproken….

Mijn laatste voornemen is wel een hele belangrijke voor mij, maar denk vooral ook voor mijn moeder! Sinds het overlijden van mijn vader ben ik namelijk nog maar 1x naar Servië geweest. 18 jaar geleden dus voor het laatst! Mijn vader was Nederlands mocht je het je afvragen, maar een Joegoslaaf in hart en nieren! Maar goed, dat is dus geen geldig excuus of smoes. Ik ben gewoon bang. Ik geef eerlijk toe! Ik weet niet waarom, ik weet niet waarvoor….en toch…iets heeft mij 18 jaar lang ervan weerhouden om niet naar Servië te gaan….Ik ben er te lang gewoon niet meer geweest nu waardoor ik bang ben voor alle emoties i guess…Het weerzien met mijn familie en hoe mijn moeder hierop gaat reageren, maar ook ik zelf.  Echter vind ik wel dat ik mij hier een keer overheen moet zetten…Is het niet voor mezelf, dan wel voor mijn moeder…

Ik denk dat elke andere moeder namelijk allang had gezegd, je bekijkt het maar, ik ga! Mijn moeder niet! Mijn moeder heeft mij al die tijd bijgestaan en mijn keuze geaccepteerd. Hierdoor heeft ook zij haar familie en vader van nu bijna 97 al 18 jaar niet meer gezien! Ik voel mij hier schuldig over…en zo wil ik 2020 niet in! Niet met een schuldgevoel, niet met emoties waar ik bang voor ben of drempels waar ik niet overheen durf te stappen!

2019 ga ik daarom goed afsluiten met een weekje Servië met Kerst! Mijn moeder is 2 december jarig en wij hebben het er al over gehad, maar ik zei steeds nee, ik wil niet…ik ga niet…En dan zie ik telkens weer de teleurstelling in mijn moeders ogen. Aangezien ik het haar echter zo gun en met de kerstspirit in gedachte ga ik het daarom toch gewoon doen en  zorgen dat haar verjaardagwens uitkomt…ik stap over mijn angsten heen en schreeuw from the top of my longs: Damn Dol, por qué no?!? Ze heeft het verdient en ik denk dat het ook wel goed zal zijn voor mij….!

Mijn motto voor 2020 luidt dan ook: ‘Por qué no?!?’ Ga voor je dromen en doe gewoon de dingen die je eigenlijk niet durft te doen! Want…zeg nou zelf…Por qué no? Ja toch? Grow, geniet en pak kansen! Je kunt beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan, dan de dingen die je nooit meer kunt doen….!

Dream, believe, archieve! Dusse…wat zijn jouw voornemens voor 2020? Dream big & go for it! En laat angst nooit je toekomst bepalen! Namasté!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *